ویژگی های داکت فن ها

1. پارامترهای کنترلی برای انتخاب فن های تهویه کانالی شامل حجم هوا، فشار کل، راندمان، سطح صدا و قدرت موتور می باشد.

2. بر اساس خواص فیزیکی و شیمیایی گاز در حال انتقال، فن های تهویه را برای کاربردهای مختلف انتخاب کنید. برای مثال، هواکش‌های همه منظوره باید برای انتقال هوای پاک انتخاب شوند. فن های ضد انفجار{3}}باید برای انتقال گازهای قابل اشتعال یا انفجار انتخاب شوند. و فن های مقاوم در برابر خوردگی{4}}برای انتقال گازهای خورنده باید انتخاب شوند.

3. هنگام انتخاب فن تهویه باید تلفات نشتی در سیستم خط لوله، خطاهای محاسباتی و انحرافات منفی در حجم و فشار واقعی هوای فن در نظر گرفته شود. به طور کلی، ضریب ایمنی 1.05-1.1 برای حجم هوا و 1.10-1.15 برای فشار استفاده می شود. با این حال، باید از عوامل ایمنی بیش از حد بزرگ برای جلوگیری از کارکرد فن در یک منطقه با راندمان پایین برای مدت طولانی جلوگیری شود.

4. به رابطه تطابق بین ویژگی های مقاومت خط لوله و ویژگی های فن توجه کنید. برای اطمینان از عملکرد پایدار، فن باید نزدیک به بالاترین نقطه کارایی خود کار کند. نقطه کار فن باید در سمت راست نقطه اوج فشار کل در منحنی عملکرد قرار گیرد (یعنی سمت حجم هوای زیاد و عموماً در 80٪ فشار کل اوج).

5. برای سیستم‌های تهویه‌ای که نیاز به کاهش نویز دارند، ابتدا باید فن‌های با راندمان بالا با سرعت محیطی پروانه پایین انتخاب شوند و باید نزدیک به حداکثر راندمان خود کار کنند. اقدامات مناسب کاهش نویز و میرایی ارتعاش نیز باید بر اساس الگوهای انتشار نویز و ارتعاش تولید شده توسط سیستم تهویه انجام شود.

6. فن های کانالی با تغییر شکل تیغه ها، ترکیبی از نیروهای محوری و گریز از مرکز در جریان هوای ورودی به فن ایجاد می کنند، بنابراین عملکرد آنها بین فن های محوری و سانتریفیوژ قرار می گیرد.

7. هواکش‌های کانالی می‌توانند فشار هوای متوسط ​​و حجم هوای متوسطی را فراهم کنند و آن‌ها را برای سیستم‌های تهویه در ساختمان‌های مسکونی بلند-مناسب می‌سازد.